ภาค ส : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 318 / 425

ประโยค - พระปิฎก-พระไตรปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ - หน้า ๒๔ [เครื่องจองจำอิเล็กตรสดได้ยากยิ่งนัก] พระศาสดา ตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย เครื่องจองจำเหล่านั้น จะชื่อว่าเครื่องจองจำอะไร ส่วนเครื่องจองจำคือดสด กล่าวคือ

เนื้อหาในพระไตรปิฎกฉบับแปลภาค ๙ ได้จัดการเกี่ยวกับพระศาสดาที่ตรัสเกี่ยวกับเครื่องจองจำ และเรื่องราวของพระโพธิสัตว์ที่เกิดในกรุงพาราณสีในยุคของพระเจ้าพรหมทัต โดยเฉพาะการบวชที่เกิดขึ้นหลังจากมีการเลี้ยง

ประโยค - พระริ้มปฏิทินถวายแปลง ภาค ๙ - หน้า4 29 ฝ่ายพระนางเขมามา ทอดอยู่แล ทอดพระเนตรเห็น หญิงนั้น จึงทรงดำรำว่า "ชมทั้งหลาย ย่อมพูดกันว่า"พระสัมพันธ์" สุ่มพูชาข้า ศรีส้มของรูป", ก็ทุจนี้ ยืนพลอดอยู่ใ

ในการสนทนานี้ พระนางเขมามาได้ทอดพระเนตรเห็นหญิงที่น่าหลงใหลและมีความสงสัยเกี่ยวกับสาระในร่างกาย พระศาสดาจึงชี้ให้เห็นถึงความไม่จีรังของรูป โดยการอ้างถึงความเปลี่ยนแปลงและความไม่สะอาดในร่างกาย ผ่านพระค

ประโบค - พระปิยมัปปติญาณแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 31 บทพระคาถาว่า เอตมิโย เอตมิวา วนฤติ ธีรา ความว่า บันฑิตทั้งหลาย ตัดเครื่องผู้นั้นแล้ว เป็นผู้มองหวังไกล คือไม่มี อาลัย ละทุกข์นั้นบ่งอรรถธรรมแล้ว ก็ขึ้น

บทพระคาถาเอตมิโย เอตมิวา วนฤติ ธีรา สื่อถึงความรู้ของบัณฑิตในการไม่ยึดติดกับทุกข์และมองไปในอนาคต พระนางเวมาได้รับการบวชตามการกล่าวของพระศาสดา ซึ่งเผยให้เห็นถึงความสำเร็จในภายหลัง การบรรพชาของพระนางนี้

ประโยค- พระรัชมาปฏิรูปถามเปล่า ภาค ๙ - หน้า ๓๕ ฟ้าจะอคเสน้นนั้น ได้ขึ้นไปสู่ไมเป็ น (สูง) ๖๐ ศอก ยืนอยู่บนปลายไม้เป็ นนั้น ในวันนั้น พระศาสดา ทรงตรวจดูสัตว์โลก ในเวลาใกล้รุ่ง ทรงเห็นอคเสน้นนั้น เข้าไป

ในบันทึกนี้กล่าวถึงพระศาสดาที่ตรวจดูสัตว์โลกในเวลาใกล้รุ่ง และการแสดงของอคเสนา บุตรเศรษฐีที่อยากให้ผู้คนเห็นการแสดงของตนบนปลายไม้ ในขณะเดียวกันพระศาสดาเสด็จเข้าไปยังพระนครโดยไม่สนใจอคเสนา ทั้งที่เขายื

ประโบค - พระจันทาปิตุภูติถลายแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 36 การแสดงศิลปะของเรา เปล่า (ประโยชน์) แล้วหน่ะ" พระศาสดา ทรงทราบความคิดของเขา จึงตรัสเรียกพระ มหาโมคคัลลานะมาแล้ว ตรัสว่า "โบกี้ลานะ เธองไป พูด กะบุต

การแสดงศิลปะของพระมหาโมคคัลลานะได้รับการตอบรับจากพระศาสดาและมหาชน เมื่อพระมาตรทรงเรียกพระเถรให้ไปพูดกับบุตรเศรฐิให้แสดงศิลปะ พระศาสดาได้ตรัสว่า บันฑิตควรละอาลัยรักในบันฑ์หลาย รวมถึงความเข้าใจในธรรมที่

ประ โยคฺ - พระจํามปทฏิภูลกฎาแปลง ภาค ๙ - หน้าที่ ๓๗ อนาคตและปัจจุบันเสียแล้ว พันจากทุกๆทั้งหลายมีชาติเป็นต้นจงควร ดังนี้แล้ว ครรภราชาคําไว้ : - "ท่านองค์เปลือง (อายยะ) ในก่อนเสีย อายยะ (อายยะ) ข้างห

เนื้อหานี้กล่าวถึงการพัฒนาจิตใจเพื่อหลุดพ้นจากชาติและชรา โดยให้สำคัญในการอยู่ในปัจจุบันและพิจารณาชีวิตในทุกบริบท ไม่ว่าจะเป็นอดีต อนาคต หรือปัจจุบัน โดยมีการเชื่อมโยงถึงหลักธรรมที่มีอยู่ในจิตใจเพื่อเป

ประโยค - พระมังปฏิรูปฉกแปล ภาค ๙ - หน้า 39 ในลากจบเทศนา การบรรจุธรรมพิซซ ได้มีแล้ว แก่ชนะเป็นอัมมก. รุ่งขึ้นวันหนึ่ง พวกภิษุสนทนากันในโรงธรรมว่า "ผู้มีอายุ ทั้งหลาย เหตุคืออาศัยลูกสวนนี้ฟัน เที่ยวไปก

บทสนทนาระหว่างภิษุเกี่ยวกับอุปนิสัยสำหรับการเป็นพระอรหัต เป็นการแลกเปลี่ยนความรู้ในโรงธรรม โดยพระศาสดาได้เสด็จมาและตั้งคำถามเกี่ยวกับเรื่องที่ภิษุพูดคุยกัน เพื่อชี้แจงความสำคัญของความเป็นอรหัตและประสบ

ประโยค - พระปิยะ พระปิยะปฏิบัติถูกถามแปล ภาค ๙ หน้า 41 * ข้อความเบื้องต้น พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงปรารถนากิริยา หนุ่มรูปหนึ่ง ครสพระธรรมเทศนานว่า "อดทนกิดสุด" เป็นต้น [ภิญญาหนุ่มรักใคร่ห

บทความนี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพระภิกษุหนุ่มและหญิงสาวในบริบทของความรักและความปรารถนา พระศาสดาทรงอธิบายถึงการอดทน และภิกษุหนุ่มนั้นถือว่าถูกสอบถามเกี่ยวกับน้ำดื่มและการมีส่วนร่วมในกิจกรรมในเรือนนี้ ซึ่

ประโยค- พระทิเมนปัทถุวาแปล ภาค ๙ - หน้า 43 พาทิบทผู้อาวุโสอาจารย์นนั่นยืนดีแล้ว ไปสู่ทุรพารสาร เมื่อด่าโจรตาย ๔๕ คน ด้วยลูกศร ๔๕ ลูก ที่ปากคอแห่งหนึ่ง เมื่อด่าโจรหมดแล้ว จึงจับโจรผู้หนีไฟให้ลงดินที่พื

ในส่วนนี้ของพระทิเมนปัทถุวา ผู้คนได้ด่าโจรที่ถูกฆ่าด้วยลูกศร ๔๕ ลูก โดยมีจุดมุ่งหมายในการทะเลาะกับโจรที่หนีไป นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์ระหว่างโจรและหญิงสาวที่เป็นประเด็นสำคัญ หญิงสาวเห็นชายอื่น และชา

ประโ ค ค - พระอิ้มปฐมปฐกฎแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 45 ภิญ นั้นว่า "หญิงนั้น ปลงตันทีผู้ลิเอิร ใบนชมพูทวีปท้งสิ้น จาก ชีวิต เพราะความเสน่หาในชายคนหนึ่ง ซึ่งตนเห็นครูเดียว น องนี้อย่างนี้; ภิญ ษ เงองตัดข้องบ

เนื้อหาพูดถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่หลงไหลในชายซึ่งเธอเห็นเป็นครู หญิงนั้นประสบปัญหาและได้รับคำสั่งสอนจากพระอิ้ม ในการแสดงธรรมว่าการเข้าใจธรรมะเป็นทางแก้ปัญหาและส่งเสริมความสุขให้เกิดขึ้น ที่กล่าวถึงสภาพจิต

ประโคม - พระบรมปฏิภาณอภัส ภาค ๙ - หน้า ๔๖ บทว่า เอก โว ความว่า บุคคลนั้นแล ย่อมทำเครื่องผูกคือ ตานหา ชื่อว่า ให้มัน บทว่า วิฏฺฏกุโล เสม ความว่า บรรดาผู้ ๑๐ ในปฐมาน กล่าวคือ ธรรมเป็นที่ระงับจิตทั้งหลา

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการทำเครื่องผูกของจิต อธิบายถึงการทำงานของธรรมที่ช่วยในการระงับจิตใจ การมีจิตที่มั่นคงและความเป็นผู้นำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล อธิบายถึงความสำคัญของการเทศนาเพื่อป

ประโคม - พระธรรมปิฎกฐากาแปล ภาค ๙ - หน้า ๔๗ 8. เรื่องมาร [๒๔๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภมรรคราศพระธรรมเทคนิคว่า "นิสมฤ คโต" เป็นต้น. [มารแปลเป็นช่างรัดกระนมพระรา

ในบทนี้ พระธรรมปิฎกได้กล่าวถึงเรื่องมารในบริบทของพระราหุลเมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน โดยมารเปรียบเสมือนผู้ที่มาพยายามขัดขวางการปฏิบัติธรรมของพระราหุล ขณะที่พระศาสดาทรงทราบว่ามารมีเป้าหมายที่จะทำให้พระ

ประโคต - พระธรรมปาทิฏฐุวาทแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 48 ความกลัวเกิดแก่ผู้อื่นของเราได้ เพราะว่าบุตรของเรามีปกติไม่สะดุ้ง มีดีตามหาไปปราศแล้ว มีความเพียรใหญ่ มีปัญญามาก ดังนี้แล้ว ได้ทรงถามพระอควาหลานี้ว่า

ในบทนี้กล่าวถึงความสำเร็จในพระศาสนาทางการเข้าถึงพระอรหัต โดยเน้นถึงความสำคัญของปัญญาและการไม่สะดุ้งในชีวิต การปฏิบัติตนในทางที่ดี เช่น ความเพียรและความรู้ ทำให้สามารถเข้าใจอารักษ์และบรรลุเป้าหมายในชีว

ประโคม - พระสิทธิมงคลฉัฏฐาแปล ภาค ๙ - หน้า ๒๕๕ โดยว่า สมุสุโข คือ ร่างกายนี้ ของผู้นั้น มีในที่สุด โดยว่า อนามโน คือ ผู้ไม่มีการยึดถือในจินต์เป็นต้น บทพระกล่าวว่า นิฐุติปิโตร ความว่า ผู้ถอดในปฐมภูมิภา

บทความนี้กล่าวถึงเรื่องราวในพระสิทธิมงคลฉัฏฐาแปล พร้อมทั้งให้ความเข้าใจเรื่องราวของอักษรและความหมาย รวมถึงพัฒนาการทางปัญญาและการรู้ทันเกี่ยวกับกลุ่มอักษร โดยกล่าวถึงการรู้ถึงอักษรเบื้องต้นและเบื้องปลา

ประโบค - พระจัมปทัธสุขาแปล ภาค ๙ - หน้าเลขที่ 50 ความเป็นผู้มีจิตพ้นแล้ว โดยพระบารมีว่า "สาริบุร เราเรียกผู้มีจิตพ้นแล้วแฉ ว่า "มหาบรุษ." ในภาพจางเทศนา ชนนี้อับบา บรรจุอธิผลทั้งหลาย มี โศลกปัดผลเป็นฉ

บทความนี้นำเสนอความหมายของการเป็นผู้มีจิตพ้นแล้วตามพระบารมี โดยมีการกล่าวถึงคำว่า 'มหาบรุษ' และการเทศนาของอับบา รวมถึงความเข้าใจในด้านต่าง ๆ ของมารที่เกี่ยวข้องกับพระสมณโคดม เนื้อหาให้ความเข้าใจในธรรม

ประโยค - พระธีรมปฏิวัติฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ ๕๑ ๔. เรื่องอุปกิจกวี [๒๔๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา ทรงปรากฏอัชฌาทว์อปปะ ในระหว่างทาง ครัส พระธรรมคนนี้ว่า สมุทภิญฺญู เป็นต้น. [อุปกิจกวีทูลถามพระศาส

ในบทนี้ พระศาสดาทรงปรากฏอัชฌาทว์อปปะและตรัสสอนอุปกิจกวีเกี่ยวกับธรรมและการบรรลุผู้รู้สิ่งทั้งปวง พระศาสดาได้ตอบคำถามอุปกิจกวีเกี่ยวกับอาจารย์และธรรมชาติของผู้บวช, เนื้อหานี้ให้ความเข้าใจในพุทธธรรมและค

ประโคด - พระปิ่นปักธงถูกถามแปล ภาค ๙ - หน้า, 54 ๑๐. เหตุท่าวสักเทวราช [๒๔๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเฑวน์ ทรงปรารถนาจะ สักเทวราช ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "สหพุทธาน" เป็นต้น. [ปัญห

ในขณะที่พระศาสดาประทับอยู่ในพระเฑวน์ ทรงปรารถนาที่จะสักเทวราชและตรัสพระธรรมเทศนาเป็นส่วนหนึ่งของการประชุมของเทวดาในดาวดิ่ง เรื่องราวเกี่ยวการตั้งปัญหาการเปรียบเทียบทานและรสชาติที่ดีที่สุด นำมาซึ่งการเ

พระโศภาค-พระธีมปิฎกถูฏูกาแปล ภาค ๙ หน้า 56 ไหน?" ทรงสงสว่า "ในพระเถรวันวิหาร" จึงตรัสว่า "พวกเธอ มาเดือ, พวกเราจักไปยังสำนักงานของพระองค์" ทรงพร้อมด้วยหมู่ เทพบดี ให้พระเถรวันทั้งสิ้นว่า" ใสในส่วนแห่

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระศาสดาวกับหมู่เทวดาเกี่ยวกับการบริจาคและธรรมทาน พระศาสดาวได้ชี้แจงว่า ธรรมทานเป็นยอดของการให้ ซึ่งจะช่วยให้ผู้ที่ปฏิบัติตามบรรลุถึงพระอรหัตได้ นอกจากนี้ยังได้อธิบายถ

ประโยค - พระอัมปิฏกปัญญาจากแปล ภาค ๙ - หน้าที่ ๕๘ เป็นต้นปราชญ์หราทั้งหลายแล้วทำบ้าง เพราะเหตุไร? เพราะว่าชันทั้งหลาย เมื่อจะทำบุญเห็นปานนั้น ต่อพึงธรรมแล้วเท่านั้นจึงทำได้. ไม่ได้ฟัง ก็ทำได้ไม่; ถ้า

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำบุญและการถวายธรรมทาน โดยเน้นว่าธรรมทานนั้นถือเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งอื่นๆ ในพระพุทธศาสนา พระอัมปิฏกแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการปฏิบัติตามหล

ประโคม - พระธรรมปิฎกชฎางค์ แปล ภาค ๙ - หน้าที่ 59 โพชฌงค์ธรรม ๑๓ ประการ และกล่าวคือโลกุตตรธรรม ๔ ประการ นี้เหละ ประเสริฐว่าพึ่งปวง เพราะเหตุนี้ พระศาสดาจึงตรัส ว่า "สุพุทธ ธมมโร ชินาโต" องค์ แม้ว่าคว

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงโพชฌงค์ธรรม ๑๓ ประการและโลกุตตรธรรม ๔ ประการ โดยพระศาสดาได้ตรัสถึงความยินดีในบุญและความอิ่มใจที่เกิดจากการแสดงดีและการสอนพระธรรม ซึ่งส่งผลดีต่อจิตใจของผู้ปฏิบัติพระธรรม นอกจากน